Feb 29, 2012

Foto arhiva - Branislav Mihajlović (1936-1991)


 

  







Foto arhiva - Ljubomir Mihajlović


 

  Ljubomir Mihajlović, bivši as Partizana, rođen je 4. septembra 1943. u Beogradu. Još kao tinejdžer, 1961. godine, postao je prvotimac Partizana. Narednih devet sezona nosio je dres Partizana sa velikim uspehom. Za to vreme osvojio je s Partizanom četiri titule prvaka - 1960/61, 1961/62, 1962/63 i 1964/65. 

  Ljuba Mihajlović je bio odbrambeni igrač, a sa Partizanom je učestvovao i u čuvenom finalu Kupa šampiona 1965/66 protiv Reala u Briselu. Te evropske sezone odigrao je pet utakmica protiv evropskih velikana. Po odlasku generacije "beba", ostao je u Humskoj još pune četiri sezone i došao do zvanja kapitena. Ukupno je u Partizanu odigrao impozantnih 512 utakmica, od toga 184 prvenstvene, i dao devet golova, od toga dva u prvenstvu.   

  Mihajlović je jedan od pvih uspešnih domaćih igrača koji je uticao na razvoj francuskog fudbala - po odlasku iz Partizana potpisao je za francuski Lion, u kojem je nastupao punih sedam sezona. Tamo je postao ikona kluba, osvojio je sa Lionom Kup Francuske i kasnije izabran u idelani tim ovog kluba svih vremena. 

  Za reprezemtaciju Jugoslavije Ljubomir Mihajlović je odigrao šest utakmica. Danas živi i radi u Lionu, kao uspešan hotelijer.

 




 

 





Ljubomir Mihajlović (desno) i Ivica Osim





Feb 25, 2012

Foto arhiva - Dragoljub Blažić





Feb 23, 2012

Foto arhiva - Srđan Čebinac




Srđan Čebinac, fudbaler sredine terena, rođen je 1939. godine u Beogradu. Počeo je da igra fudbal u Partizanu, a za prvi tim je debitovao u sezoni 1956/57, kada je osvojio sa Partizanom Kup Jugoslavije. U Partizanu je ostao do 1960, nije se nametnuo kao prvotimac i prešao je u OFK Beograd. Posle Karaburme, odlazi u inostranstvo, igra za Keln, kao i nekoliko austrijskih, švajcarskih i holandskih klubova (Austrija, Sitardia, Fortuna Sitard, Arau). Sedamdesetih godina prošlog veka bavio se i trenerskim poslom. Odigrao je jedan meč za reprezentaciju Jugoslavije. Njegov brat blizanac, Zvezdan, takođe je bio član Partizana.

Statistika Srđana Čebinca, preuzeta sa www.partizan.rs:

Foto arhiva - Milan Kranjčić



  Milan Kranjčić je bivši fudbaler Partizana koji je za klub iz Humske ulice nastupao od sezone 1957/58 pa zaključno sa sezonom 1961/62. Pre dolaska u Partizan, uspešno je nastupao za "novi" BSK, današnji OFK Beograd. Sa Partizanom je osvojio dve titule prvaka Jugoslavije (1960/61, 1961/62) a igrao je na poziciji beka. 

Statistika Milana Kranjčića, preuzeta sa www.partizan.rs:







Feb 22, 2012

Foto arhiva - Milorad Jeremić





Foto arhiva - Miloš Mihajlov







Foto arhiva - Mihalj Mesaroš (1935-2017)


  Mihalj Mesaroš Meske je rođen 27.7. 1935.u Novom Bečeju. Svoju svetsku karijeru je započeo u lokalnom Jedinstvu i  Proleteru iz Zrenjanina, odakle sa 18 godina, posle velikog interesovanja najvećih klubova naše zemlje, postaje član fudbalskog kluba Partizan.

  U Partizanu je nastupao u periodu 1953 – 1960 i zabeležio 127 nastupa uz 57 postignutih golova. Bio je u sastavu blistave generacije pedesetih godina, kada je fudbal bio zadovoljstvo i radost, sa ove distance gledano, doba romantike. Još i danas se pamti saradnja velikana: Bobek, Miloš Milutinović, Mihalj Mesaroš, Čajkovski, Bruno Belin, Valok, Zebec….Postigao je i gol u onoj čuvenoj utakmici finala Kupa Jugoslavije između Partizana i beogradskog Radničkog, kada su crno-beli posle 0:3 na poluvremenu pobedili na kraju sa 5:3.

  Bio je kandidat za člana reprezentacije, kao deo tima za Svetsko prvenstvo.

  Karijeru posle Partizana nastavlja u OFK Beogradu, Slobodi iz Tuzle, Rijeci i Trikali (Grčka), posle čega je 1967. godine postao član ugledne nove lige u SAD, gde je imao pionirsku ulogu u razvoju fudbala na severnoameričkom kontinentu. Tu je u to vreme tek bila formirana profesionalna liga po Evropskom principu, gde je sa uspehom nastupao u nekoliko klubova: Los Angles Toros, San Dijego Toros i San Jose Earthquakes, gde je i završio svoju fudbalsku karijeru.
Mesaroš je živeo u SAD sa svojom ženom Rozalijom, decom Lidijom i Robertom  i četvoro unučadi – Anthony, Christophero, Brianna i John Michael.

   Mihalj Mesaroš , legendarno desno krilo Partizana, preminuo je 18. aprila 2017. u SAD.

* Biografija preuzeta sa partizan.rs










Feb 16, 2012

Hajduk - Partizan 2-2, 07.04.1954.

Da je rivalstvo između Partizana i Hajduka od početka bivše jugoslovenske lige bilo na visokom nivou, govore i slike koje slede. One se odnose na utakmicu između splitskih "bilih" i naših, beogradskih, "crno-belih" (tada doduše, "crveno-plavih"). Ovaj meč je odigran 7. aprila 1954. godine u Splitu, na popularnom Hajdukovom Starom placu. Završena je nerešenim rezultatom, 2-2.

Uživajte u ovim starim a kvalitetnim fotografijama, kliknite na njih radi veće rezolucije.


Brojni navijači na prilazima stadionu



Kapiten Partizana Stjepan Bobek, u tamnom dresu



Jedan od duela pred prepunim tribinama



Bruno Belin odnosi loptu ispred gola Partizana



Parada Partizanovog golmana Slavka Stojanovića, a sledi još nekoliko slika sa akcijama i atmosferom sa te utakmice. Sjajno svedočanstvo o tome kako se nekada voleo fudbal, a ljudi se nisu libili ni penjanja na krovove zgrada kako bi ispratili utakmicu:

 








Feb 15, 2012

Foto arhiva - Florijan Matekalo (1920-1995)



  Florijan Matekalo, čovek koji je postigao prvi gol u istoriji Partizana, 6. oktobra 1945. u pobedi protiv zemunskih "Naših krila" od 4-2. Rođen je 25. aprila 1920. u Jajcu, a prvi značajniji klub u njegovoj karijeri bila je sarajevska Slavija, klub srpske orijentacije kao i panslovenske, ali i klub koji je okupljao osim Srba i Hravte, Slovence, i ostale nacije. Matekalo za Slaviju nastupa sve do kraja sezone 1938/39 a po odlasku iz Slavije, Matekalo prelazi u zagrebački Građanski, gde ga zatiče i Drugi svetski rat. Tokom rata Matekalo nastupa za Građanski.

  Po oslobođenju, Florijan Matekalo postaje član Partizana. Ipak, nije se još dugo bavio fudbalom - zbog konstatovanih srčanih smetnji morao je da prekine karijeru, pa se posvetio trenerskom radu. To je bila sreća u nesreći, jer je upravo Matekalo, radeći po sistemu koji je u Partizanu uspostavio čuveni Ilješ Špic, stvorio mnoge generacije igrača, od kojih su najsjajnije ,,Partizanove bebe". Kao fudbaler, Matekalo je s Partizanom osvojio jednu titulu prvaka Jugoslavije.



Matekalo je tri puta vodio Partizan, i to sva tri puta u drugom delu sezone, i sva tri puta kao zamena trenerima koji su već počeli sezonu.

   Florijan Matekalo je prvi put vodio Partizan od januara 1957. pa sve do leta iste godine, kada je sa Partizanom osvojio i Kup Jugoslavije u onom čuvenom finalu kada je Partizan savladao beogradski Radnički sa 5-3.

   Sledeći boravak Matekala na klupi tima iz Humske 1 desio se u sezoni 1963/64, kada je predvodio tim takođe u drugom delu sezone, od februara do avgusta 1964. godine.  Taj boravak, kao i onaj poslednji, od 1. januara do 14. aprila 1979. godine, Matekalo nije uspeo da obeleži osvojenim trofejima. Naprotiv, taj treći boravak na klupi desio se u vreme najveće Partizanove krize.

   U svojoj trenerskoj karijeri Matekalo je radio i u Egiptu i Libiji, u drugoj polovini šezdesetih godina 20. veka.



  Ipak, Matekalo, ili Čika Conja, kako su ga svi zvali, ostao je ponajviše u sećanju kao neko ko je udario temelje Partizanovoj školi fudbala. Brojni Partizanovi fudbalski majstori prve fudbalske korake su naučili upravo kod Matekala. Njegov entuzijazam, ljubav prema fudbalu i pedagoški rad sa najmlađima, možda najbolje ilustruje slike iznad ovog pasusa.

   U istoriji Partizana bilo je svakako uspešnijih trenera prvog tima od Florijana Matekala. Ipak, doprinos koji je Matekalo dao kao trener mlađih kategorija i jedan od začetnika Partizanove škole fudbala, ne može se meriti nikakvim trofejima. Upravo on je stvorio mnoge asove koji su kasnije donosili trofeje u Humsku 1.

   Florijan Matekalo je preminuo u Beogradu, 20.maja 1995. godine.